Monthly Archives: October 2014

Panyaden Celebrates Jula Kathina

Panyaden Prathom students learning to weave cotton for Jula Kathina
Our Prathom students learning to weave cotton for Jula Kathina.

On 12 July this year, Panyaden School collaborated with Mae Sai Hospital in Chiang Rai to plant about 100 cotton trees at Venerable Ajahn Jiew’s temple (Wat Pa Yen Boon) for Jula Kathina, a traditional Buddhist merit-making ceremony.

Jula Kathina begins at the start of the rainy season retreat when the laity plant cotton trees on temple grounds. At the end of the three months, the cotton is harvested, woven and dyed for making monk robes (Kathin); this is a one-day process that requires community cooperation between monks and lay people to achieve the whole undertaking within such a short time frame.

Panyaden School Prathom students learning to weave cotton the traditional way. Photo of Kathin by https://verythai.co.uk/news/24-37/royal-katina-uk-buddhist-robe-ceremonies-2010.html.

Our Prathom 4 – 6 students are now busy learning traditional cotton weaving skills in school. They will travel with their teachers to Wat Pa Yen Boon on 31 October to participate in the Thot Kathina ceremony where they will weave and formally present the cloth to the monks.

Panyaden in Brazilian Architectural Article

Green school Panyaden School Chiang Mai featured in Docol, Brazilian Architectural and Design magazine

Panyaden School in Docol,
Brazilian Architectural and Design magazine

Our school in Chiang Mai is cited as a prime example in this recent article in issue 23 about “sustainable architectural projects and innovative educational programmes that transform the learning experience worldwide”.
(The article is in Portuguese. It will be online in a few weeks.)

ทำอย่างไรหากลูกถูกเพื่อนล้อเลียน Live & Learn

ทำอย่างไรหากลูกถูกเพื่อนล้อเลียน!

โดย ครูดอกไม้ หัวหน้าครูไทย

Live & Learn
การหยอกล้อถือว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นปกติในการมีปฏิสัมพันธ์ในสังคม ซึ่งบางครั้งอาจเป็นการหยอกล้อกันสนุกสนานระหว่างเพื่อน แต่บางครั้งอาจกลายเป็นการล้อเลียนซึ่งทำให้เด็กรู้สึกเจ็บปวด ไม่อยากมาโรงเรียนและทำลายความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กได้

ผู้ปกครองหลายท่านมีความกังวลว่าลูกของตนถูกล้อเลียนจนบางครั้งไม่อยากมาโรงเรียน เราจะมีวิธีการรับมือและช่วยเหลือลูกได้อย่างไร

รูปแบบการล้อเลียนในแต่ละช่วงวัย

วัยเด็กอนุบาล
การล้อเลียนเกิดขึ้นเป็นปกติ โดยเด็กอนุบาลจะล้อเลียนเนื่องจากรู้สึกสนุก และมักจะแสดงออกโดยการหัวเราะหรือพูดล้อเลียนเมื่อมีสิ่งแปลกใหม่หรือแตกต่างเกิดขึ้นกับเพื่อน เด็กจะพูดตามที่ตนเองคิดโดยยังไม่สามารถกลั่นกรองคำพูดของตนได้

วัยเด็กประถม
การยอมรับทางสังคมกลายเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเด็กวัยนี้ เด็กอาจจะล้อเลียนเพื่อแสดงความมีอำนาจ และต้องการเป็นที่ยอมรับของเพื่อนในกลุ่ม หรือในทางกลับกัน เด็กที่ถูกล้อเลียนอาจจะแสดงออกเพื่อเรียกร้อง ความสนใจและความเห็นอกเห็นใจจากเพื่อนในกลุ่มเช่นกัน ด้วยทักษะทางภาษาที่พัฒนาขึ้น เด็กในวัยนี้มักจะ ใช้คำพูดล้อเลียนเพื่อให้ผู้อื่นรู้สึกเจ็บปวด

วิธีการช่วยเหลือ

เมื่อเกิดเหตุการณ์ประเภทนี้ ผู้ใหญ่มักบอกเด็กว่า “ไม่ต้องไปสนใจหรอก เรื่องเล็กน้อย” ซึ่งมักจะไม่ได้ผล เพราะเด็กที่ถูกล้อเลียนจะไม่สามารถเพิกเฉยกับความรู้สึกนี้ได้ และยิ่งทำให้เด็กรู้สึกว่าผู้ใหญ่ไม่รู้หรอกว่าเขา เสียใจมากแค่ไหน เพราะฉะนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญมากที่ผู้ปกครองและครูจะต้องยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเพื่อหยุดผลเสียที่จะเกิดขึ้นตามมาจากการถูกล้อเลียน

สำหรับผู้ปกครอง

เด็กต้องการความเข้าใจและการได้รับการสนับสนุนจากผู้ปกครอง การได้พูดคุยเพื่อเตรียมรับมือจะช่วย เพิ่มความมั่นใจและลดความรู้สึกว่าเป็นเหยื่อเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ และสิ่งเหล่านี้คือคำแนะนำในการช่วยเหลือ

  • รับฟังความรู้สึกเมื่อลูกพูดถึงการถูกล้อเลียน
  • พยายามหลีกเลี่ยงการประเมินว่าลูกรับมือกับการถูกล้อเลียนได้ดีแค่ไหน แต่ให้ใช้การชมเชยในความพยายามในการรับมือกับสถานการณ์ที่ยากลำบากแทน
  • ไม่เข้าไปจัดการกับสถานการณ์โดยตรง เพราะจะเป็นการสื่อว่า เขาไม่เข้มแข็งพอที่จะจัดการกับสถานการณ์ได้ด้วยตนเอง
  • หาวิธีการที่จะช่วยให้ลูกจัดการกับความเครียด ซึ่งจะเป็นการจัดการกับสถานการณ์ได้อย่างมี ประสิทธิภาพ
  • ช่วยส่งเสริมและพัฒนาความมั่นใจให้กลับคืนมา โดยใช้สถานการณ์ที่เคยเกิดขึ้นเป็นตัวอย่างในการ ฝึกซ้อมรับมือ แนะนำเด็กให้ใช้คำพูดที่สุภาพและชัดเจนก่อนเดินออกจากสถานการณ์
    • “เราไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงใจร้ายแบบนี้”
    • “เราเสียใจที่เธอรู้สึกแบบนี้”
    • “เธอทำให้เราเสียใจ เราจะไปเล่นกับคนอื่นแล้วล่ะ”
  • การสอนให้เด็กสงบและควบคุมสถานการณ์ที่ตึงเครียด ซึ่งจะเป็นทักษะที่สามารถนำไปใช้ได้ตลอดชีวิต

สำหรับครู

  • ส่งเสริมพฤติกรรมที่แสดงถึงความเสียสละ (จาคะ) ความมีเมตตา (เมตตา) เช่น การชื่นชมผู้อื่นในชั้นเรียน  และควรกำหนดความคาดหวังด้านการแสดงออกถึงความเมตตาอีกทั้งไม่ยอมรับพฤติกรรมการล้อเลียนในชั้นเรียน
  • ช่วยเหลือนักเรียนที่ถูกล้อเลียนและแนะนำวิธีการที่หลากหลายในการสื่อสารปฏิสัมพันธ์ในกลุ่ม
  • สื่อสารอย่างใกล้ชิดกับผู้ปกครองเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมทางบวกและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

โรงเรียนหวังว่าผู้ปกครองคงจะมีแนวทางในการให้คำแนะนำบุตรหลานของท่าน เพื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ยากลำบากได้อย่างเหมาะสมนะคะ

Screen shot 2014-09-25 at AM 10.10.06

When teasing isn’t funny

by Kru Dokmai, Head Teacher

Teasing is common. It can be used in a playful manner with friends and classmates. Everyone laughs – including the one being teased – and nobody’s feelings are hurt. However, teasing can also be hurtful. When the one being teased is not laughing or laughing to cover up the hurt he feels, it’s no longer a joke. Teasing that is hurtful can erode feelings of self-confidence and even discourage children from wanting to go to school.

Is this normal?

Young children
Teasing is common with very young children. Preschool children display teasing, typically playful teasing, by laughing at others, saying silly things, and at times innocently commenting about something new or different about a child. Young children say what is on their mind and have not yet learned to filter thoughts into helpful comments.

Based on the reactions of others, children begin to learn what it feels like to be teased as well as how to respond to teasing. Young children are aware that things they do can hurt others, but their teasing tends not to be deliberate.

Primary school years
Social acceptance becomes increasingly important throughout the primary school years. Children may take part in teasing to show their power and affiliation with a peer group; conversely, children may express being the victim to gain attention and sympathy from the social group. Primary school children tend to use more hurtful comments in their teasing as they develop better language skills.

What can I do?

Adult efforts to intervene, such as telling children to ignore the teasing, do not usually work because hiding hurt emotions doesn’t do anything to fix the problem. Children also feel that adults do not realize how much pain they are experiencing from teasing. It is crucial that parents and teachers intervene to help children cope and interrupt the negative consequences of teasing.

What parents can do

Children need their parents to validate their feelings and help them feel supported. Role-playing various strategies and solutions can help your child feel more confident and less like a victim when facing difficult teasing situations.

  • Listen and validate your children’s feelings when they say someone is teasing them.
  • Try not to evaluate how well your children handled teasing; instead, acknowledge your child’s efforts to handle this difficult situation.
  • Refrain from intervening directly as this usually sends the message to your children that you don’t trust they’re strong enough.
  • Strategies to help children cope with stress will be effective strategies to deal with teasing.
  • Help your children develop a repertoire of ‘confident comebacks,’ using previous teasing situations as examples for practice. Respectful one-liners before walking away might be:
    • “I don’t understand why you have to be so mean!”
    • “I’m sorry you feel this way!”
    • “This hurts me. I will go and play with someone else.”
  • Teaching your children to remain calm and in control during stressful situations is an effective skill they can use throughout life.

What we do at school

  • Encourage acts of generosity (Caga) and kindness (Metta), such as paying each other compliments, in the classroom. Set the expectation for kindness and zero tolerance for hurtful teasing behaviour.
  • Help support victims and suggest alternative strategies for the way they interact with the social group.
  • Work closely with parents to help promote more positive social interactions and change inappropriate behaviours.